هند سردر گم میان بازار انرژی ایران و روابطش با واشنگتن

سرویس بین الملل ـ  «ساندارشان»، وزیر نفت هند اعلام کرد: دور تازه تحریم های آمریکا علیه ایران، مسیر شرکت های هندی را برای سرمایه گذاری در بخش نفت و گاز ایران، پیچیده و این شرکت ها را با چالش روبه رو کرده است.

وی در مصاحبه ای گفته است: شرکت های دولتی، از جمله شرکت نفت و گاز طبیعی هند در جستجوی فرصت هایی در ایرانند. برای هند که در پی منابع انرژی بیرون از مرزهای خود می گردد، ایران بازار بزرگ و بالقوه ای به شمار می رود.
هند همچنین گفت و گو با ایران را بر سر خط لوله ۷/۴ میلیارد دلاری برای رساندن گاز طبیعی به هند و پاکستان از سر گرفت.

به گزارش «تابناک»، وزیر نفت هند با بیان اینکه، در واقع شرکت های دولتی هندی به دنبال گفت و گوهایی با تهران برای مشارکت در بخش انرژی هستند و بخش خصوصی هند تمایلی به ریسک در این زمینه ندارد.
 تحریم های ایالات متحده در برابر ایران که این ماه باراک اوباما به امضا رساند، برای جلوگیری از سرمایه گذاری در صنعت انرژی ایران طراحی شده تا با فشار پله به پله بر تهران برنامه غنی سازی اورانیوم را متوقف کند. ایران می گوید، برنامه اش هدف صلح آمیزی را دنبال می کند ولی واشنگتن اظهار می دارد که هدف این برنامه، دستیابی به جنگ افزار هسته ای است.
جملات بالا را روزنامه «وال استریت ژورنال» در تحلیلی درباره اثرگذاری تحریم ها بر ایران به نگارش درآورده است.

در ادامه این مطلب آمده است: چند روز پس از آن که لایحه تحریم های ایالات متحده به صورت قانون درآمد، وزیر امور خارجه هند، «نیروپاما رائو»، نگرانی خود را از بابت جدیدترین تحریم های یک طرفه برخی از کشورها ابراز کرد و گفت: احتمال می رود این تحریم های ویژه، زیان مستقیمی به شرکت های هندی و از آن بدتر، به بخش انرژی هند وارد آورند.

ماه گذشته، مدتی پس از تصویب تحریم های سازمان ملل در برابر ایران، تحریم های یکطرفه ایالات متحده علیه ایران وضع شدند و بنا بر آن، فروش تجهیزات نظامی کشورهای دیگر به ایران و سرمایه گذاری در صنایع هسته ای ایران ممنوع اعلام شد.

اتحادیه اروپا نیز اکنون فرایند پیش نویس تحریم هایی را پشت  سر می گذارد که حدود تحریم های تعیین شده از سوی سازمان ملل را درمی نوردند و پشت سر می گذارند.

آقای ساندرشان گفت: هند اکنون به ایران بنزین صادر نمی کند. شرکت های بزرگ خصوصی نفت و گاز و صنایع وابسته ترابری خود به مقصد ایران را از ماه می ۲۰۰۹ (بهار سال گذشته) متوقف کرده اند؛ بنابراین، تحریم نمی تواند به پالایشگران نفت زیان بزرگی وارد کند. ولی ممکن است محدودیت های سرمایه گذاری توسعه بخش انرژی در ایران، با پروژه های طراحی شده ای تداخل داشته باشد. از این روی، شرکت های داخلی گزینه های پیشِ روی خود را می سنجند.

«طیف گسترده فرصت ها در بخش نفت و گاز ایران شما را به تحسین وامی دارد.»

ساندرشان با بیان این نکته می افزاید: محدوده های کشف نشده صنایع گاز در ایران فرصت های بسیار خوبی را به ما می دهد. ما به طور حتم می خواهیم از این فرصت ها بدون شرایط تحریم بهره برداری کنیم.

این روزنامه آمریکایی در ادامه اضافه می کند: بر پایه تحریم های ایالات متحده، هر شرکتی که در پروژه ای بیش از مبلغ بیست میلیون دلار سرمایه گذاری کند که کمک چشمگیری به افزایش توانایی ایران برای توسعه منابع نفت به شمار رود، جریمه خواهد شد.

هند سالانه یازده میلیارد دلار نفت خام از ایران وارد می کند که این مقدار نزدیک به ۱۴ درصد از مجموع واردات نفت خام این کشور است. تحریم، این قراردادهای خرید را فسخ نمی کند، ولی شرکت گاز طبیعی و نفت و دیگر شرکت های هند در جستجوی گسترش منابع نفت خود در ایران هستند و شرکت های ایرانی نیز همسو با آنان رفتار می کنند؛ ایران پنجمین صادر کننده نفت خام دنیا به شمار می رود.

پروژه ۲۶۰۰ کیلومتری خط لوله که از اواسط دهه نود، کار خود را آغاز کرده بود، به دلیل اختلاف نظر بر سر قیمت گاز ایران، نیمه کاره رها شده است. سه کشور (ایران، هند و پاکستان) از ژوئیه ۲۰۰۷ (تابستان سه سال پیش) تاکنون در این باره گفت و گوی مشترکی نداشته اند، اما به تازگی هند پذیرفته است که گفت و گوهای خود را با ایران از سر بگیرد.

ساندارشان، وزیر نفت هند، با گفتن این نکته که «پیش از ادامه کار، گفت و گوهای دو طرفه با ایران لازم است»، افزود: هنوز روشن نیست که آیا تحریم ها دخالتی در این پروژه داشته باشند!
وزیر نفت همچنین گفت: در سال جاری، دولت هند، پنج میلیارد دلار از محل برنامه خود برای حذف یارانه سوخت به شرکت های دولتی صرفه جویی خواهد کرد. این یارانه های پشت سر هم به دلیل نوسان قیمت سوخت به شرکت های دولتی تعلق گرفته بود؛ البته افزایش ۳/۵۰ روپیه (۷/۵ سنت) در هر لیتر بنزین، موج اعتراض سراسری به وسیله احزاب اپوزیسیون را  در هند برانگیخته است.

از ۲۵ ژوئن (چهارم تیر) سال جاری، به شرکت های نفت دولتی اجازه داده شد که قیمت های خود را تعیین کنند.

ساندارشان گفت: هم اکنون این شرکت ها ماهی یک بار قیمت یکسانی را مورد توافق قرار می دهند، ولی در طول زمان به احتمال زیاد هر کدام از آنان فرآورده های خود را قیمت گذاری خواهند کرد.

با نگاهی به مطالب بالا، می توان دریافت که هند نیز مانند بسیاری از کشورهای دیگر - که ضمن داشتن روابط سیاسی و تجاری مناسب با ایالات متحده، نمی توانند از بازار ایران چشم پوشی کنند - دچار مشکلاتی شده است که در دراز مدت می تواند برایش هزینه بر باشد.